Stel… je gaat dood; de kracht van verbeelding

Stel… je gaat dood. Je hebt je leven geleefd en nu is het voorbij. Je familie, je vrienden, je collega’s, ze bereiden zich voor op jouw begrafenis. Sommigen schrijven iets over hoe ze je gekend hebben, bekijken oude fotoboeken ter herinnering, herinneren zich een anekdote, een verhaal dat over jou gaat. Muziek die bij jou hoort, kwaliteiten van jou, het mooiste van jou. Jouw essentie komt in het licht. Zie je het al voor je? Zie je de tekst op jouw grafsteen? Wat wil je dat er op staat…?

Het moment van nu bepaalt wat en hoe zij zich jou straks herinneren.
Besef jij je op dit moment dat dit moment bepalend is?

Jouw gedrag vloeit voort uit je innerlijke houding. Deze houding ondersteunt jouw essentie als je trouw bent aan jezelf. Het helpt en is ook fijn om daar af en toe eens bij stil te staan. Wat zijn je waarden en hoe serieus neem je ze? Sta je er achter of onderhandel je af en toe nog met jezelf?
Hoe meer je leeft conform je innerlijke waarden des te meer zal het leven dat je leeft passen bij wie jij in essentie bent. Dat is als voeding voor je ziel, voor je omgeving, voor de mensen die je om je heen hebt. Wees en blijf dus (bij) jezelf. Waar gaat het jou nou eigenlijk écht om?

Geplaatst in Bezinning en bewustwording, Leiderschap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *