Inner-management cruciaal voor hogere arbeidsproductiviteit

Er zijn boeken vol geschreven over het verhogen van de arbeidsproductiviteit. Time-management, lean management, etc. Of je nou receptioniste bent, HRM-er of achter de kassa staat, het gaat om het realiseren van de KPI’s ofwel de prestatie indicatoren. Vaak zijn deze gekoppeld aan harde meetbare cijfers en weergegeven in SMART doelen. Wat heeft dit met kwetsbaarheid te maken?

Meestal komt het er op neer dat er zo veel mogelijk verdiend moet worden tegen zo laag mogelijke kosten. Winstmaximalisatie. In ons land is de grootste kostenpost meestal de post ‘personeel’, en daar lijkt de rek er behoorlijk uit te zijn. Zo’n 14% van de werkende bevolking loopt uitgeput rond met burn-out gerelateerde klachten. Komt dat omdat de werkdruk te hoog is? Dat is maar de vraag… En wat heeft dit met ‘kwetsbaarheid’ te maken?

Hoe men zijn/haar werkomgeving ervaart is niet alleen afhankelijk van de werkdruk. Veel andere zaken spelen een rol. Bijvoorbeeld de bedrijfscultuur: Wordt er geroddeld? Worden er politieke spelletjes gespeeld? Mag je je gevoel uitspreken? Wordt het gewaardeerd als je je mening geeft of is er een afrekencultuur? Wordt er ook naar de werknemers geluisterd of vooral naar de aandeelhouders die maximale winst nastreven?

Het gevaar van het werken met KPI’s is dat er alleen naar korte termijn verbanden wordt gekeken, directe relaties tussen kosten en opbrengst die lineair gededuceerd worden uit de bestaande situatie. Vergeten wordt helaas dat elk systeem (zowel in organisaties als in mensen) bestaat uit ontelbare verbanden die elkaar beïnvloeden. Zoiets als het effect van de ‘dartelende’ vlinder die aan de andere kant van de planeet een wervelstorm veroorzaakt.

Een veranderende organisatie heeft dus niet alleen KPI’s nodig maar vooral ook oprechte verbinding tussen collega’s. De mensen maken het bedrijf, en mensen zijn nou eenmaal gevoelig en hebben aandacht en waardering nodig. Als ze zich gehoord en gezien voelen in wie ze zijn dan kunnen ze bergen verzetten. Als ze zich echter dagelijks naar hun werk slepen met ‘frisse tegenzin’ omdat ze in het keurslijf van de KPI’s hun taken moeten verrichten, zonder dat er verder interesse is in hoe ze dat doen, dan houdt het snel op.

Het is dus van vitaal belang voor elke organisatie dat gevoel een plek krijgt. Gevoelens uitspreken is niet ‘onprofessioneel’. Het is juist van belang dat ze er mogen zijn, dat ze ons cruciale informatie verstrekken, dat ze ons bewust maken van wat er écht speelt op de werkvloer. Gevoel is te herleiden tot behoeften. Spreek dus je gevoel uit als je dat durft en stimuleer dit ook bij je collega’s. Durf je niet? Zoek dan een coach of anders een veiliger werkomgeving.

Geplaatst in Bezinning en bewustwording, Leiderschap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *